Als klein meisje mocht ik met mijn moeder (ook verloskundige) mee baby’s kijken in het kraambed. Ik weet nog dat ik 7 was en de telefoon op nam…ik vroeg dan om de hoeveel minuten de weeën kwamen.

Het is bijna 40 jaar geleden dat ik mijn eerste bevalling als leerling-verloskundige deed. Tussen 1987 en 1997 heb ik meer dan 1000 thuisbevallingen begeleid en 500 in het ziekenhuis. Met vele a.s. moeders heb ik weeën weg gepuft en hun ruggen gemasseerd; vele baby’s hebben als eerste aanraking mijn handen gevoeld. ik ben heel dankbaar voor deze tijd in mijn leven en alle wijsheid die ik daar heb mogen opdoen.

Na de geboorte van mijn 4 kinderen (tussen 1994 en 2004) heb ik wegens gezondheidsredenen ervoor moeten kiezen om te stoppen met verloskunde. De liefde voor zwangerschap en bevalling is echter nooit over gegaan. Ik heb me georiënteerd in andere vakgebieden gelieerd aan conceptie, zwangerschap, geboorte en trauma (Jaap van der Wal, Anna Verwaal, Mia Kalef, Gabor Maté en vele anderen). Veel geleerd over pre- en perinatale psychologie en ervaren dat ik me echt met die tijd kan verbinden. Ik ben me bewust geworden dat deze periode in ons leven een basis is, die veel van de rest van ons leven bepaald. Allerlei imprints en dan bedoel ik overleefpatronen die daar al worden neergelegd, zijn bepalend voor het fundament waar we ons leven op bouwen..